Sorry, ¿e dopiero teraz siê odzywam, ale mimo, ¿e te kilka dni wypoczywali¶my w sielskiej atmosferze nad brzegiem modrego Dunaju, to ca³a droga by³a dosyæ mêcz±ca...

Niestety fotek nocy po¶lubnej tym razem nie bêdzie, bo nie by³o komu robiæ - Przemek zosta³ w domu, a ja mam tylko bardzo kiepskie ujêcie obu psów. Tak wiêc co wrzuci³am na sieæ to kilka nowych ujêæ Daka z Rosíkova. Ale zaleg³o¶ci nadrobimy w Nitrze, bo je¶li nic nie wypadnie, to Dak te¿ tam bêdzie i Przemek bêdzie móg³ siê popisaæ zdolno¶ciami fotograficznymi... Tym bardziej, ¿e Dak obrasta obecnie sier¶ci± i to by³yby pierwsze fotki, gdzie jest w pe³nej szacie, a nie tak wylinia³y, jak na zdjêciach z obozów...

Dak z Rosíkova

Co do samego krycia, to na pocz±tku my¶la³am, ¿e ju¿ nic z tego. Termin by³ wyznaczony dobrze, bo od niedzieli za Ali lata³ Bolton, od poniedzia³ku tak¿e Jolly (mieli¶my w tym czasie prawdziw± Sodome i Gomore, bo trzeba by³o separowaæ panów, a i suczyska mia³y napady 'g³upawki'). Ali sta³a spokojnie, wiêc w ¶rodê zameldowali¶my siê u Daka. Ale Ali na jego widok da³a nogê... Kiepski pocz±tek romansu. Ale jak¿e mog³o byæ inaczej? ¯adnych ¶wiec, ¿adnych ró¿, a amant wariowa³ na jej widok... Ale potem psy trochê ze sob± pobiega³y, pozna³y siê lepiej i posz³o. Nastêpnym razem nie by³o ju¿ ¿adnego problemu....

Obecnie Ali ma jeszcze amory w g³owie, ale mocno podnios³o to jej poczucie w³asnej warto¶ci. Ostatnio napastowa³a nawet Belkê, co dla innych psów oznacza³oby jedno: samobójstwo. Ale ¶wietnie siê obecnie zgaduj± - mam tylko nadziejê, ¿e Merry Bell nie postanowi w ramach walki z konkurencj± dostaæ teraz cieczki...
Najlepszy by³ moment po powrocie do domu - zwykle bardzo nieufna Ali skoczy³a w ramiona znajomym Przemka, którzy przyjechali w odwiedziny. Czego¶ takiego jeszcze nigdy nie robi³a. Po szczeniakach pewnie jeszcze bardziej siê uspokoi i bêdziemy mieli z ni± zaliczony jeszcze jeden kroczek w powrocie do normalno¶ci...

Dak z Rosíkova

Dakiem interesowali¶my siê dlatego, ¿e kiedy¶ dawno temu planowali¶my kryæ Jolly jego ojcem - Buxem z Krotkovskeho dvora. Niestety nic z tego nie wysz³o, bo pies zszed³ z tego ¶wiata (takiego ju¿ mamy pecha, bo umar³o nam ju¿ kilka ¶wietnych reproduktorów, których krew ulegnie zatraceniu, bo nie mia³y miotów, albo nie pozosta³o po nich nic interesuj±cego. Ale teraz mamy ju¿ odpowiedni± baze - trzy suki hodowlane to wystarczaj±co, by takie ciekawe psy wyszukiwaæ i zachowaæ ich krew ). Z jedynego miotu Buxa pozosta³y dwa hodowlane psy - jeden w Holandii, drugi, du¿o bardziej wilczy na S³owacji (to w³a¶nie Dak).

Dodatkow± zachêt± by³ fakt, ¿e w Polsce nie mamy jeszcze tej krwi i taki rodowód siê nam by przyda³, bo to jedyna szansa na ¶ci±gniêcie do nas psów z Buxem w rodowodzie...

U szczeniaków od Ali chcieliby¶my dorzuciæ trochê masy, a to Dak zasadzie gwarantuje. A ¿e suczysko nie jest ciê¿kie, to nie musimy siê obawiaæ, ¿e wyjd± nam ma³e kaukazy... Jestem te¿ zadowolona, ¿e uda³o mi siê znale¼æ psa z dobrymi kontastami, je¶li chodzi o kolor. Pod tym wzglêdem ¶wietnie oboje do siebie pasuj±. Co do charakteru, to Dak jest spokojny, w stosunku do nas zawsze by³ przyjacielski. W porównaniu do innych reproduktorów, które u¿ywali¶my, by³ mniej wylewny w uczuciach, bo tamte chêtnie przychodzi³y, aby je podrapaæ, a Dak przychodzi³ jedynie do wla¶ciciela. Co prawda cieszy³ siê, ale zachowywa³ siê tak jak Jolly: on decydowa³ kto i kiedy go g³aszcze... Ogólnie to psiak spokojny, nienerwowy. Jego pan jest bardzo zapracowany, wiêc szkolenie ma opanowane w stopniu podstawowym - ale 's³ucha siê' bardzo dobrze...

Poza tym ma to co ka¿dy dobry pies mieæ powinien: doskona³± ocene z przegl±du hodowlanego, prze¶wietlenie na dysplazjê HD-A potwierdzaj±ce, ¿e jest wolny od tej choroby oraz zaliczony bieg wytrzyma³o¶ciowy na 40 kilometrów.