Gdy zaczynali¶my wystawianie Bola, wilczaki w Polsce by³y ogromn± rzadko¶ci± (Bolton by³ trzecim psem tej rasy). Nikt, ani ogl±daj±cy, ani sêdziowie, nie mia³ pojêcia co to za rasa i jak maj± j± oceniaæ na ringu. Ale "znali" ich charakter.

"Miarka siê przebra³a" podczas jednej z fina³owych konkurencji: wyboru najlepszego juniora. Na ringu g³ównym stawi³a siê ca³a masa m³odych psów ze wszystkich grup. Sêdzia, z d³ugoletnim sta¿em i du¿ym do¶wiadczeniem, szczegó³owo zabra³ siê do oceny. Sprawdza³ charakter, g³aska³ psy, zwraca³ uwage na g³owe, g³êboko¶æ klatki piersiowej, czasem i uzêbienie - ka¿dego psa dotyka³. Pod lupe posz³y diab³y-terierki, budz±ce lêk bulle, pewne siebie rottki, ogromne mastify czy maj±ce zawsze swoje zdanie kaukazy. Przysz³a nasza kolej i wtedy sêdzia zrobi³ wieeeelki ³uk mijaj±c nas ze s³owami "Aha! Te rase ju¿ znam. Wiem, ¿e tych psów lepiej nie dotykaæ!".

Minê³y trzy lata, przez polskie ringi przewinê³a siê ju¿ spora grupa wilczaków i sytuacja uleg³a zmianie. Na lepsze. Nie ma ju¿ biletów ulgowych dla agresywnych wilczaków. Przestano wierzyæ, ¿e psy tej rasy maj± byæ strachliwe. Coraz wiêksza ilo¶æ sêdziów nie obawia siê dotykiem sprawdzaæ ich budowê. Wielu z nich stawia przy tym charakter na pierwszym miejscu przy ustalaniu lokat (co w przypadku rasy pracuj±cej powinno byæ tylko przyk³adem godnym na¶ladowania).

Dlaczego o tym pisze?

W czerwcu ubieg³ego roku (2001) przedstawiciele Verband für das Deutsche Hundewesen (VDH), Schweizerische Kynologische Gesellschaft (SKG), Österreichische Kynologenverband (ÖKV), Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland, Union Cynologique Saint Hubert du Grand Duche de Luxembourg (UCHL) i Zwi±zku Kynologicznego w Polsce przygotowali dla swoich sêdziow pismo, w którym prosz± o zmiane sposobu sêdziowania.

To, ¿e wielu z nich stosuje siê do tych przepisów mo¿na by³o zaobserwowaæ na klubówce CzW w Lüringsen, gdzie psy strachliwe i agresywne nie dosta³y lepszej oceny ni¿ "bardzo dobra".

Ca³a odezwa ma na celu nie dopuszczanie do promowania psów przerasowionych z wadami charakteru. I temu punktowi warto siê przyjrzec dok³adniej:

"Oczywi¶cie ponosz± Pañstwo tylko wtedy czê¶æ odpowiedzialno¶ci, je¿eli podczas sêdziowania jeste¶cie Pañstwo sami w stanie rozpoznaæ negatywne cechy. Dlatego prosimy Pañstwa o nad wyraz ostro¿ne wydawanie s±dów, bo przecie¿ ocena Pañstwa mo¿e mieæ decyduj±cy wp³yw na baze genetyczn±, je¿eli mówimy o cechach nie ukrytych, jednoznacznie widocznych i rozpoznawalnych dla sêdziowskiego oka, o których wiadomo, ¿e s± cechami dziedzicznymi. Faktem jest, ¿e utytu³owane psy czê¶ciej s± wykorzystane do rozmna¿ania ni¿ inne. Dlatego Pañstwo, jako sêdziowie, winni¶cie wydawaæ swoje opinie z najwiêksz± ostro¿no¶ci± i nie dawaæ najwa¿niejszych tytu³ów takim psom, które posiadaj± wymienione, nieporz±dane cechy, maj±ce negatywny wp³yw na psy."

Sêdziowie maj± za zadanie zwracaæ wiêksz± uwage m.in. na:

• temperament
• uk±towanie tylnej koñczyny
• sposób poruszania siê

"Wszelkie odchylenia w jednym z wy¿ej wymienionych punktów nale¿y traktowaæ jako powa¿ny b³±d."

I na koniec co¶ "specjalnie" dla nas: "W niektórych standardach rasy znajdziemy pod has³em CHARAKTER rzecz nastepuj±c± - "pow¶ci±gliwy wobec obcych", co najlepiej jest opisaæ s³owem "zdystansowany". Psy tych ras musz± jednak¿e posiadaæ mocny charakter, tak zreszt± jak psy wszystkich ras, winny pozwoliæ dotykaæ siê sêdziemu bez problemów, o ile ten zbli¿a siê do nich w naturalnej pozycji, poruszaj±c siê naturalnie i normalnie rozmawia z przewodnikiem psa.

Drogie Kole¿anki, drodzy Koledzy, jeste¶my przekonani o tym, ¿e popr± Pañstwo nasz± inicjatywe, aby¶my mogli ustrzec naszych wieloletnich przyjació³ - psy - przed wadami zdrowotnymi i psychicznymi."

Margo